Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Mała księżniczka - streszczenie - strona 2

miłe, przyjazne usposobienie. Była grzeczna i dzielnie znosiła ciężki los, choć było jej trudno. Od teraz musiała zajmować się nauczaniem młodszych dzieci oraz pracą w kuchni.

Koleżanki nie chciały się już z nią przyjaźnić, a panna Minchin stała się dla niej okrutna. Tylko Becky i Lottie okazały się prawdziwymi, wiernymi przyjaciółkami, na których można było zawsze polegać. Ermengarda pewnego razu przyszła do pokoju „księżniczki” – Sara była przekonana, że i ona jej już nie lubi i nie chce się już z nią zadawać. Było to jednak nieprawdą, gdyż Ermengarda nadal bardzo lubiła grzeczną, miłą i przyjacielską Sarę.

Pewnego razu Sara zauważyła, że w jej pokoiku zadomowił się szczur. Nie bała się go jednak, uczyniła go swoim towarzyszem i nazwała Melchizedek. Warunki, w jakich żyła, były bardzo trudne. Musiała się liczyć z tym, że za pracę otrzymywała tylko dach nad głową i jedzenie. Nie miała natomiast żadnych pieniędzy. Chodziła w łachmanach, w wytartej, zniszczonej sukience. Raz pewne dziecko dało jej pieniążek, ponieważ myślało, że dziewczynka jest żebraczką.

W pobliskiej kamiennicy zamieszkał pewien Hindus. Sara uważnie przyglądała się, jak się wprowadzał. Przedmioty, które wnoszono do jego domu, przypomniały jej o dawnym życiu i o ukochanym ojcu. Sara poznała też służącego owego pana – Hindusa Ram Dassa. Później dowiedziała się, że jej nowym sąsiadem był pan Carrisford – przyjaciel ojca Sary, którego ten namawiał do zainwestowania w diamenty. Przybył do Londynu po to właśnie, by przekazać jej spadek po ojcu.

Pewnego dnia Sara była straszliwie głodna, gdyż nie otrzymała od rozzłoszczonej na nią kucharki obiadu. Los sprawił jednak, że idąc po zakupy, zauważyła na chodniku monetę. Wzięła ją więc i poszła kupić kilka bułek. Kiedy jednak w drodze powrotnej napotkała biedną żebraczkę,